Szukaj

» Wyszukiwanie zaawansowane



Szukaj

» Wyszukiwanie zaawansowane



Szukaj


Szukaj

Szukaj

Nie masz pomysłu na wczasy?


« Powrót do inspiracji (246)

Witaj w Podróży nr 36, czerwiec/lipiec 2013

Bogowie, góry i owoce morza


Kreta od zawsze budziła ciekawość. Jej historię dobrze oddaje mit o Dedalu i Ikarze, w którym odwaga i geniusz przeplatają się z tragedią. Dziś wyspa kusi turystów przepięknymi plażami i tajemnicami ukrytymi w głębi lądu.

Tekst Sebastian Durbacz

Jeżeli nudzi Was sielska i leniwa prowincjonalność, którą charakteryzuje się Kos, lub chcielibyście zobaczyć więcej różnorodnych miejsc niż oferuje Rodos, warto wybrać się na wakacje na Kretę. Największa z greckich wysp rywalizuje z pozostałymi punktami słonecznego trójkąta o miano najbardziej popularnego turystycznego kierunku i w wielu konkurencjach szranki te wygrywa.

Kreta rozciąga się z zachodu na wschód na długości 260 km. Jest długa, ale za to bardzo wąska (w najszerszym miejscu ma zaledwie 60 km) i z wysokości przypomina rozdeptanego ślimaka. Jej zdecydowaną część zajmują wysokie góry, których wierzchołki latem bielą się wapiennymi skałami, a zimą przykryte są śniegiem. Pasma górskie nadają Krecie groźnego charakteru i dzielą wyspę na dwie części. Północ jest łagodna, delikatna i miła. Piaszczyste plaże, które ciągną się tu kilometrami, doskonale nadają się do kąpieli oraz długich spacerów. Południe z kolei jest surowe, dzikie i niedostępne, ze zboczami schodzącymi wprost do morza i wioskami przylepionymi gdzieniegdzie do skał.

Jeszcze do lat 70. ubiegłego wieku Kreta przyciągała przede wszystkim pojedynczych turystów poszukujących naturalnego i nieskażonego cywilizacją piękna. Boom zorganizowanych wyjazdów rozpoczął się tu w latach 80. i trwa aż do dziś.


Tu wszystko się zaczyna
Kreta jest jedną z kolebek cywilizacji basenu Morza Śródziemnego. Pierwsze ślady działalności człowieka na wyspie sięgają 6000 lat p.n.e., przenosząc nas bezpośrednio w czasy neolitu. O randze państwa starożytnych Kreteńczyków świadczą mity i legendy na ich temat rozbudzające wyobraźnię kolejnych pokoleń: o królu Minosie, synu Zeusa i Europy, najsłynniejszym władcy wyspy; o Dedalu, który wybudował pod pałacem labirynt i uwięził w nim Minotaura; o upadku Ikara czy wreszcie o Tezeuszu, który dzięki pomysłowej Ariadnie szczęśliwie wydostał się z labiryntu.

Największy wkład w poznanie dziejów Krety wniósł jej odkrywca, kontrowersyjny brytyjski archeolog Arthur Evans, który w 1899 r. doprowadził do rozpoczęcia prac nad odkopaniem pałacu w Knossos, nazwanego później pałacem Minosa. Niewyjaśnione tajemnice przyciągnęły tu też innego badacza zagadek starożytności i zjawisk paranormalnych Ericha von Dänikena. Twierdził on, że zdobycie tak dużej potęgi przez starożytną Kretę było możliwe dzięki kontaktom z cywilizacją pozaziemską. Z kolei katastrofalny wybuch wulkanu, który w XVI w. p.n.e. rozsadził pobliską wyspę Thira (obecnie Santoryn, gr. Santorini), przez stulecia łączony był z mitycznym zatopieniem Atlantydy. W średniowieczu los nie był dla Krety łaskawszy, wielokrotnie przechodziła ona z rąk do rąk kolejnych zdobywców. Największy wpływ odcisnęli na niej Rzymianie, Wenecjanie i Turcy, zostawiając po sobie mieszankę kultur i mnóstwo zabytkowych budowli.


Niekończące się lato
Zderzenie klimatu śródziemnomorskiego z kontynentalnym i afrykańskim stworzyło na Krecie specyficzny i bardzo korzystny mikroklimat. Lato trwa tu najdłużej w całej Grecji, a sezon na morskie kąpiele zaczyna się już w maju i kończy dopiero w połowie października. Średnia dobowa temperatura powietrza wynosi ok. 20°C, lato jest suche i gorące, z temperaturami powyżej 30°C, zima zaś łagodna (do 14°C). Na wybrzeżu pada wtedy deszcz, a w górach śnieg. Trzy pasma górskie przecinające wyspę na pół sprawiają jednak, że pogoda potrafi zaskoczyć. Gdy nad morzem świeci słońce, w wyżej położonych obszarach mogą pojawić się chmury i deszcz. Trwa to wprawdzie krótko i szybko się wypogadza, warto jednak być przygotowanym na wypadek takiego nagłego ochłodzenia. W czasie wakacji ulgę od upałów przynosi północny wiatr meltemi, wiejący od morza, natomiast w listopadzie wiatr z południa zasypuje Kretę piaskiem z Sahary, tworząc niecodzienne i malownicze zjawiska.


Komentujesz: Kreta: Bogowie, góry i owoce morza

Wpisz komentarz

Zamknij to okno
Tylko zalogowani użytkownicy mogą wystawiać komentarze

Tagi: grecja, kreta


Wasza ocena:


Wyślij link do znajomego!

Zamknij to okno
Prześlij poniższy link do znajomego najwygodniejszą dla Ciebie formą :


Wasze komentarze

Skomentuj artykuł


    Jeszcze nie ma jeszcze żadnych komentarzy

Zgłoś nadużycie